lunes, 3 de junio de 2013

Una última vez.

Y es cuando siento que esto es el final, cuando ya no puedo alejarme, cuando un sin ti, no sé como seria para mi. Todo desaparece, poco a poco, me doy cuenta, y sé el porque. Pero no quiero admitirlo, no aun. Después de todo, eramos un nosotros, y por favor dime que lo seguimos siendo. Siento que todo se desvanece, se quema por momentos. Todo esto que tuvimos, todo esto que sabemos, tu y yo, que no fue poco. Esto quema, es como el fuego. Intento recordar, cada detalle, cada mirada, cada sonrisa de medio lado. Pero me acerco y me quemo. Y sólo te pido un momento más, tan sólo uno. Quiero demostrarte que todos estos recuerdos, pueden volverse realidad, una vez más. Cada detalle, cada mirada, cada sonrisa de medio lado. Vamos a retomarlos, por favor. Tan sólo una vez más, una última vez. 

2 comentarios:

  1. Confio que esborraràs el comentari, per què no hi lliga ni amb cordill... molta activitat pròpia i de fora, cosa que em fa pensar que aquest bloc perdurarà més enllà....
    un enllaç a un altre bloc on trobaràs una versió interessant d'aquest infinit que tant t'agrada :D
    http://findingmelosingme.blogspot.com.es/2012/01/challenge-55-string-theory-v-viii.html

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. oh, ostres no habia vist el teu comentari fins ara, ahahahaha m'agradat que hagis comentat, això em fa pensar que mires el meu blog, wi<3. ahahaha moltes gràcies Jordi, gràcies per tot.

      Eliminar